جلسه 44
0:00
/
--:--
دانلود این صوت
- خلقت ونواوری خدا: او آسمانها وزمین را از عدم (هیچی) آفرید، یعنی قبل از خلق او نه مادهای بوده ونه هیچ چیز دیگر، خداوند میفرماید: ﴿قالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَالْأَرْض﴾[1]، {رسولان آنها گفتند: «آیا در خدا شکّ است؟! خدایی که آسمانها وزمین را آفریده}. آفریده را (فاطر) نامید یعنی (مبدع یا مبتکر) آنکه بدون داشتن مثال قبلی چیزی را پدید آورد. قرآن ابداع را دلیل بر وجود خدا میداند، وآسمانها وزمین یعنی آنچه غیر خدا است، یعنی تمام هستی از کیهان وهرچه پشت پرده است، این استدلال بر مبنای این است که قبل از هستی چیزی جز خدا نبوده است وخداوند حقيقت وجود است، ووجود نابود شدنی نیست.
باز هم دربارۀ خلق در قرآن آمده است:
- میفرماید: ﴿إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ﴾[2]، {مَثَل عیسی در نزد خدا همچون آدم است، که او را از خاک آفرید وسپس به او فرمود: «موجود باش» او هم فوراً موجود شد. (بنابر این، ولادت مسیح بدون پدر هرگز دلیل بر الوهیّت او نیست)}.
- میفرماید: ﴿وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ * ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ * ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنْشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ﴾[3]، {وما انسان را از عصارهای از گِل آفریدیم، سپس او را نطفهای در قرارگاه مطمئن [رحم] قرار دادیم، سپس نطفه را بصورت علقه [خون بسته]، وعلقه را بصورت مضغه [چیزی شبیه گوشت جویده شده]، ومضغه را بصورت استخوانهایی درآوردیم، وبر استخوانها گوشت پوشاندیم، سپس آن را آفرینش تازهای دادیم، پس بزرگ است خدایی که بهترین آفرینندگان است}.
- میفرماید: ﴿رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى﴾[4]، {پروردگار ما همان کسی است که به هر موجودی، آنچه را لازمه آفرینش او بوده داده، سپس هدایت کرده است}.
- میفرماید: ﴿إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُون﴾[5]، {فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند، تنها به آن میگوید: «موجود باش»، آن نیز بیدرنگ موجود میشود}.
- رحمت وتدبير خداوند: او رحمن ورحيم است، رحمت او همه چیز را فراگرفته، واو رب العالمين است، تدبير کارها از آسمان تا زمین با او است، کسی بدون اجازۀ او شفاعت نمیکند، واو نور آسمانها وزمین بوده وانجام دهندۀ تمام حاجتها است.
[1] ابراهيم: 10
[2] ال عمران: 59
[3] المؤمنون: 12 – 14
[4] طه: 50
[5] يس: 82
اشتراک گذاری
کپی شد !
