جلسه 44
0:00
/
--:--
دانلود این صوت
[44]
- خلقت و نوآوری خدا: او آسمانها و زمین را از عدم (هیچی) آفرید، یعنی قبل از خلق او نه مادهای بوده و نه هیچ چیز دیگر، خداوند میفرماید: ﴿قالَتْ رُسُلُهُمْ أَفِي اللَّهِ شَكٌّ فاطِرِ السَّماواتِ وَالْأَرْض﴾[1]، {رسولان آنها گفتند: «آیا در خدا شکّ است؟! خدایی که آسمانها و زمین را آفریده}. آفریده را (فاطر) نامید یعنی (مبدع یا مبتکر) آنکه بدون داشتن مثال قبلی چیزی را پدید آورد. قرآن ابداع را دلیل بر وجود خدا میداند، و آسمانها و زمین یعنی آنچه غیر از خداست، یعنی تمام هستی از کیهان و هرچه پشت پرده است، این استدلال بر مبنای این است که قبل از هستی چیزی جز خدا نبودهاست و خداوند حقيقت وجود است، و وجود نابود شدنی نیست.
باز هم دربارۀ خلق در قرآن آمدهاست:
- میفرماید: ﴿إِنَّ مَثَلَ عِيسَى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ﴾[2]، {مَثَل عیسی در نزد خدا همچون آدم است، که او را از خاک آفرید و سپس به او فرمود: «موجود باش» او هم فوراً موجود شد. (بنابراین، ولادت مسیح بدون پدر هرگز دلیل بر الوهیّت او نیست)}.
- میفرماید: ﴿وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ * ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ * ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنْشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ﴾[3]، {و ما انسان را از عصارهای از گِل آفریدیم، سپس او را نطفهای در قرارگاه مطمئن [رحم] قرار دادیم، سپس نطفه را به صورت علقه [خون بسته]، و علقه را به صورت مضغه [چیزی شبیه گوشت جویده شده]، و مضغه را به صورت استخوانهایی درآوردیم، و بر استخوانها گوشت پوشاندیم، سپس آن را آفرینش تازهای دادیم، پس بزرگ است خدایی که بهترین آفرینندگان است}.
- میفرماید: ﴿رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى﴾[4]، {پروردگار ما همان کسی است که به هر موجودی، آنچه را لازمه آفرینش او بوده داده، سپس هدایت کردهاست}.
- میفرماید: ﴿إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُون﴾[5]، {فرمان او چنین است که هرگاه چیزی را اراده کند، تنها به آن میگوید: «موجود باش»، آن نیز بیدرنگ موجود میشود}.
- رحمت و تدبير خداوند: او رحمن و رحيم است، رحمت او همه چیز را فراگرفته، و او ربالعالمين است، تدبير کارها از آسمان تا زمین با اوست، کسی بدون اجازۀ او شفاعت نمیکند، و او نور آسمانها و زمین بوده و انجام دهندۀ تمام حاجتهاست.
[1] ابراهيم: 10
[2] ال عمران: 59
[3] المؤمنون: 12 – 14
[4] طه: 50
[5] يس: 82
اشتراک گذاری
کپی شد !
