جلسه اول

[1]

دعای أبوحمزۀ ثمالی (فهرست)

مقدمه: 1. خوف (ترس) از خدا. 2. امید به خدا. 3. نیاز کامل به خدا. 4. دلالت خدا بر خودش.

فصل اول: آنچه انسان را به خدا نزدیک میکند:

اولاً. آنچه انسان را به حمد خدا نزدیک میکند: 1. براورده کردن حاجت انسان. 2. غیر خدا حاجت نمیدهد.

3. اظهار محبت خدا به انسان.

ثانياً. آنچه انسان را به سوی درخواست از خدا نزدیک میکند: 1. باز بودن درهای خدا بر انسان.

2. اطمینان به اینکه خدا جواب میدهد. 3. خدا انسان را بر خوف ورجا تربيت میکند.

ثالثاً. آنچه انسان را به سوی امید به خدا نزدیک میکند:

1. سبب رجا بردباری خدا است. 2. رحمت خدا سبب نجات است. 3. کسی نتواند ادعای ملك او نماید. 4. آرزوها وابسته به او هستند.

فصل دوم: خوف (ترس) از خدا:

اولاً. هراس از زیادی گناهان:

1. تقاضای بخشش از او. 2. تقاضای آنچه بخشش آور است. 3. تقاضای جلوگیری از گناه.

ثانياً. موانع (مانعهای) عبادت: 1. حوادث منع کننده. 2. اسباب موانع. 3. تقاضای برطرف کردن موانع.

فصل سوم: رجاء (اميد) به خدا:

اولاً. إبراز خواری در برابر خدا: 1. ذكر نعمتهای خدا بر او. 2. اعتراف به خطا. 3. لج‏بازی نکردن با خدا در گناهان.

ثانیاٌ. اسباب رجاء (اميد): 1. رجاء مانع ناامیدی است. 2. رجاء به عفو با توسل. 3. تملق برای خدا. 4. توبة.

فصل چهارم: تقاضای عاقبت به خیری از خدا:

اولاً. كمال اعتماد به خدا: 1. كمال شكر خدا. 2. كمال رجاء از او. 3. كمال یاری خواهی از او.

ثانياً. تقاضای یاری پس از زندگی: 1. از سكرات موت تا ما بعد آن. 2. تقاضای غفران  (پوشش بر گناهان).

ثالثاً. تقاضای دنيا برای آخرت: 1. موجبات امید در دعا. 2. درخواست خير از خدا. 3. درخواست خير برای عبادت.

4. درخواست رفع شر بخاطر عبادت:

فصل پنجم: حالت خوف ورجاء:

اولاً. برای گرفتن آمرزش با خدا بحث میکند:

ثانياً. آنچه از خدا امید دارد: 1. امید به محبت دوطرفه. 2. امید شایستگی (صالح بودن). 3. امید به داشتن خلوص.

4. امید هدايت كامل. 5. آنچه نمیخواهد.

خلاصه‏ی دعا: 1. پناهگاهی جز خدا نیست. 2. درخواست قبول ورضایت.

3. از خدا آن را میخواهد که خدا از او برای دیگران میخواهد. 4. جز او پناهگاهی نیست. 5. درخواست ايمان كامل.